Halo?
Jest tam kto?
Upały doskwierają już piąty dzień
w pięciu okręgach.
Kilka osób poniosło śmierć.
Nic nie wskazuje na to, żeby miało się ochłodzić.
Lekarze zalecają, żeby pić dużo płynów
i nie przebywać zbyt długo na słońcu.
Wracamy do tematu dnia.
POŁUDNIOWY BRONX, 1977 R.
Zabójca zaatakował w Bronksie.
Ofiara, niezidentyfikowana brunetka,
pasuje do wzorca postępowania mordercy,
który strzela do ciemnowłosych kobiet
idących chodnikiem lub siedzących w samochodzie.
Policja udostępniła list mordercy, w którym czytamy:
„Wciąż grasuję niczym nocna zjawa.
„Spragniony, nienasycony, wytrwały,
„spotkam się z wami przy kolejnej zbrodni.
„Rynsztok znów spłynie krwią. Sprawka Wuja Sama”.
Niech to szlag.
Schodzę!
Nadal wisisz mi kasę.
Nie ma go.
Idziemy.
Nie możecie.
Mam w dupie twoje problemy.
-Co będzie z moją rodziną? -Nie wiem.
-Zapłacę do końca tygodnia. -Za późno.
To moje rzeczy!
Zmywamy się.
Halo?
-Margo? -June?
Wszystko w porządku?
Tak.
Słyszę co innego.
Chodzi o to...
Wybacz, że się nie odzywałam.
Miło słyszeć twój głos.
Twój też.
Gdzie jesteś?
W mieszkaniu babci.
Słucham?
Myślałam, że to tymczasowe rozwiązanie.
Miałam nóż na gardle.
Tak sobie pomyślałam...
Mogłabyś pożyczyć mi nieco więcej pieniędzy?
Oddam pod koniec miesiąca.
Może przyjadę jutro pociągiem?
Wyskrobię jakąś gotówkę.
Tutaj? Lepiej nie.
To nie jest najlepsza pora.
Posłuchaj...
Mogłabyś...
wysłać pieniądze pocztą tak jak ostatnio.
Nie wygłupiaj się. Tęsknię za tobą i chcę cię zobaczyć.
Nie teraz, Margo.
Jestem zajęta i nie będzie mnie w domu.
Kogo chcesz oszukać?
Wyjadę o jedenastej.
-Będę u ciebie po południu. -Chwileczkę. Nie zgadzam się!
Będzie super.
Cholera.
Co jest?
-Debil! -Kto to zrobił?
Con Edison zaprzeczyła oskarżeniom,
jakoby sieć elektroenergetyczna
nie była gotowa na dodatkowe obciążenie spowodowane wysokimi temperaturami.
Wzrasta sprzedaż klimatyzatorów...
Odwal się!
Halo?
Jest pani tam?
Gdzie tamten kurier?
Kolegi już nie ma. Jestem Freddie.
Spóźniłeś się ponad cztery godziny.
Wszystko przez ten upał.
Zdajesz sobie sprawę, że nie wolno się spóźniać
i zmuszać ludzi, żeby czekali na jedzenie?
Posłuchaj, paniusiu.
Nie nazywaj mnie tak.
-Ale... -Nie nazywaj mnie paniusią.
To jak ma pani na imię?
June.
Ile jestem winna?
Razem 16,70. Wnieść zakupy?
Nie, zostań tam.
Nie wchodź.
Równo nie będzie?
Nie dostajesz drobnych?
W tej dzielnicy?
Reszty nie trzeba.
-Co z torbami? -Wezmę je.
Dzięki za napiwek.
Dzwoniłeś moim domofonem?
Tak, przecież mnie pani wpuściła.
Nie teraz.
Wcześniej.
Czemu miałbym to robić?
Rozumiem.
Dzięki za napiwek.
Zaczekaj.
Mógłbyś to zabrać?
-Pięć dolców. -Co?
-Dałam ci trzy dolary napiwku. -Ale te śmieci śmierdzą.
-Dopłacę dwójkę. -Trójkę.
I skorzystam z umywalki.
Słucham?
Upał jak diabli,
a Enrique nie ma w sklepie nawet gównianego wiatraka.
Dzięki.
Nie lubię być spocony.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Cześć. Co słychać?
Spadaj stąd.
Co, u licha?
Niech to szlag.
-Słucham. -Mówi June.
Przed chwilą dotarły zakupy.
Okej.
Podrzucił je wasz nowy kurier, ale w torbie brakowało papierosów.
Jest pani pewna?
Tak, zapłaciłam za cały karton. Masterson Lights.
Dopilnuję, żeby je pani otrzymała.
-Niezwłocznie. -Oczywiście.
Dziękuję.
Dzięki.
Aresztowano mężczyzn podejrzanych o podpalenie
klubu nocnego w Bronksie i zamordowanie 25 osób.
Rozprawa odbędzie we wtorek na Manhattanie.
Prokuratura spodziewa się szybkiego procesu.
Dodam tylko, że śledztwo w tej sprawie
toczy się w Brooklynie.
Według świadków...
DYSKRETNE RANDKI DLA MĘŻCZYZN LUB KOBIET
NA TERENIE KAŻDEGO OKRĘGU OPRÓCZ STATEN ISLAND
...to biały mężczyzna w wieku od 25 do 35 lat,
mierzący około 175 centymetrów...
Halo? Freddie?
Dzwonię po gliny, gnoje!
-Linia alarmowa, słucham? -Halo? Mówi...
-Co się stało? -To znaczy?
-Proszę pani? -Chciałam tylko...
Chciałam zgłosić zakłócanie spokoju.
Jakiego rodzaju?
Proszę pani?
W Bronksie znaleziono kolejną ofiarę zastrzeloną w samochodzie.
W trakcie zdarzenia
w pobliskim budynku przebywał młody człowiek.
Usłyszałem strzały, zbiegłem na dół.
ŚWIADEK
Chodnik był cały we krwi.
Niedługo po morderstwie
policja otrzymała list, w którym zabójca drwił ze zbrodni
i obiecywał rozlew krwi.
Tajemniczą wizytówką mordercy
stały się słowa rozpoczynające list:
„Pozdrowienia z nowojorskiego rynsztoku”.
Nie możesz mnie wpuścić?
Do końca już zwariowałaś?
NASŁUCH
Przesadzasz.
Nie przejmuj się.
Nie będę cię oceniać.
Boże, June.
Jak długo tu siedzisz?
Dlaczego nie powiedziałaś, że jest tak źle?
Pomogłabym.
Mam wrażenie, że zaraz znajdziemy trupa.
Wcale bym się nie zdziwiła.
POWIEŚĆ JUNE E. LEIGH PATRIARCHA
DLA MARGO
Wyrzuć to.
-Pierwsze wydanie. -Cóż...
Proszę.
Mam więcej.
Pozbądź się ich.
Słucham?
Warto je zatrzymać.
Po co?
Każesz mi wyrzucać moje rzeczy,
więc śmiało.
Wywalaj.
Zróbmy sobie przerwę.
Kupmy coś na kolację.
Rusz się.
Chodźmy do miasta. Obejrzymy jakiś spektakl.
Dasz radę, June.
To coś...
jest tylko w twojej głowie.
Co za absurd.
Obyś wstała, gdy wrócę.
Wiem.
Wiem, jak to jest.
Wybacz, że ci nie powiedziałam.
June jest chora.
Ona potrzebuje...
Też cię kocham.
Nie dam rady...
Ale buty...
O rety.
Pamiętasz ich miny?
Kompletnie ci odwaliło.
Dlaczego nie powiedziałaś, że tu mieszkasz?
W takich warunkach.
Po tym wszystkim, co się wydarzyło...
uznałam, że będzie tu bezpiecznie.
Bezpiecznie?
Połowa budynków w okolicy spłonęła.
Babcia zapewniła ci tu schronienie,
ale sytuacja się zmieniła.
To miejsce jest jak...
bomba zegarowa.
Nie możesz tak żyć.
A co proponujesz?
Masz dla mnie jakieś magiczne rozwiązanie?
Chyba coś wykombinowałaś.
Przykro mi z powodu tego, co się stało,
ale musisz wziąć się w garść.
Co ty nie powiesz?
Myślisz, że porzuciłam pracę, opuszczając miasto?
Nie rozegrałam tego tak jak ty.
Co ty pieprzysz?
Bez jaj.
Myślisz, że miło było patrzeć,
jak te uniżone bydlaki wychwalają cię aż do znudzenia?
Pewnie nie przeczytali ani jednego twojego słowa.
Pamiętasz, co powiedziałaś, gdy otrzymałam pierwsze recenzje?
To, że byłam blisko ciebie,
nie pozwalało mi osiągnąć sukcesu.
Nie chrzań.
Wspierałam cię.
Chodziłam na twoje przedstawienia.
Płaciłam za ciebie czynsz, a nawet...
Co jest?
Nie otwieraj.
Masz kłopoty?
Nie, ktoś do mnie wydzwania.
-Kto? -Nie wiem.
Czasem dwa, trzy razy w nocy.
Nikt się nie zgłasza.
-Sprawdzę to. -Zostań!
Nikogo nie widzę.
Nikogo nie ma.
Mówiłaś, że kurier rozejrzał się po mieszkaniu.
Tak, ale...
nie miał złych zamiarów.
Przyniosłam ci coś, ale się nie gniewaj.
-Co to, kurwa, ma być? -Trzydziestkaósemka.
Mam w nosie cyferki.
Kupiłam ją, gdy prześladował mnie koleś w Village.
Nie będzie mi już potrzebna.
Łatwa w użyciu.
June, ten tekst jest...
kurewsko dobry.
Aż trudno uwierzyć, że leżał na wierzchu.
Tyle stron.
Musisz to dokończyć.
Pomogę ci w tym.
I...
Genialny tekst.
Nie, June! Przestań!
Nie.
Dlaczego to robisz?
Wiem, że sprawia ci to jakąś chorą satysfakcję.
Nieprawda.
Przyłazisz tu, żeby oglądać mnie w tym stanie.
Nie chcę twoich pieniędzy
i nie potrzebuję twojej litości.
-Idź stąd. -Co?
Wynoś się.
Cudowne dziecko, June E. Leigh,
popiera ruch skierowany przeciwko establishmentowi.
W niezliczonych artykułach czytamy,
że jej zamożna rodzina jest jedną z najbardziej wpływowych w Ameryce.
June E. Leigh.
Nie można zaprzeczyć, że w twojej pierwszej powieści
zatytułowanej Patriarcha
główny bohater, Lawrence Bottinger,
polityczny manipulant
czerpiący korzyści z wojny wietnamskiej
i będący mizoginistą,
wyraźnie nawiązuje do osoby twojego ojca,
uznanego przedsiębiorcy i filantropa, Irvinga Leigh.
To tylko postać literacka.
Wydanie skandalizującej książki
przyczyniło się do wszczęcia śledztwa
przeciwko twojemu ojcu.
Podobno twoja matka i rodzeństwo
wykluczyli cię z klanu Leigh po usłyszeniu tej wiadomości.
Te plotki są niedorzeczne,
ale jeśli chcesz, możemy podyskutować.
Ludzie są pałowani,
zastraszani, rażeni prądem,
a męska część inteligencji bagatelizuje sprawę.
Jesteś patriotą, Sparling?
Rzym płonie.
-Obudź się! -Przystaję.
Niektórzy członkowie twojej rodziny przeklęli cię,
a inni zasugerowali,
że książka przyczyniła się do nagłej śmierci twojego ojca.
Słucham?
Twój ojciec zmarł wczoraj na zawał serca.
Nie czytałaś gazet?
Niech cię diabli, Margo.
Zachciało ci się sprzątać.
Barton i Barton, słucham.
Poproszę z Francescą Bartolometti.
-Kto mówi? -June.
June Leigh.
Chwileczkę.
-Juni? -Cześć, Francesco.
No nie wierzę!
U mnie wszystko dobrze. Jak żyjesz, kochana?
Świetnie. Wszystko gra.
Fantastycznie.
Próbowaliśmy się z tobą skontaktować.
Wybacz, byłam...
Miałam problemy ze zdrowiem.
Ostatnio było ze mną krucho.
Przykro mi.
Dlatego do ciebie dzwonię.
Bo widzisz...
Pomyślałam, że może...
No wiesz...
Mogłabyś...
wysłać mi pozostałą część zaliczki.
Pomimo tego, co się wydarzyło,
wciąż jesteś nam winna książkę.
-Wiem, po prostu... -Zniknęłaś.
Żaden pisarz nie dostał od nas tak dużej zaliczki, jak ty.
-Minęły cztery lata. -Wiem.
Lubię cię,
więc z trudem przejdzie mi to przez gardło.
Jeśli wkrótce nie dostarczysz nam choćby szkicu,
będę musiała wnieść o zwrot kosztów.
Posłuchaj, nowa powieść...
jest niemal gotowa.
-Naprawdę. -Wspaniale.
Nie mogę się doczekać. Wiedziałam, że mnie nie zawiedziesz.
Kiedy ją zobaczymy?
-Za miesiąc. -Dobra. Ciao!
Cholera.
Enrique powiedział...
Przeprasza za tamto zamieszanie.
To była pomyłka, ale nie kazał dopłacić.
Zapłaciłam za papierosy i dałam ci trzy dolary.
To był napiwek.
Żartujesz?
Chce je pani czy nie?
Zdzierasz ze mnie kasę.
-Kto powiedział, że zwinąłem fajki? -A nie zwinąłeś?
Może i jestem cwany, ale nie kradnę
ani nie kłamię.
Łapy precz, czarnuchu!
Stawiasz się?
Odwal się, łajzo!
Pieprzone Nieśmiertelne Dzikusy.
Dlaczego ich nie omijasz?
Widziałam.
Zawsze idziesz prosto na nich.
Bo mam ich w dupie.
Trochę to niebezpieczne.
No cóż.
Oni pogrążają się w anarchii.
Chcą zniszczyć to, co dobre na tym świecie.
Mogę o coś spytać?
Co ci się stało?
W rękę?
Palił się budynek.
Byłem dzieckiem. Mama zginęła, ratując mi życie.
Ponoć zawinił gospodarz, ale nie udowodniono mu winy.
Przykro mi.
Dostajesz od świata to, co mu dajesz.
Proszę się pilnować.
Jeśli skumają, że pracuje pani w domu, wparują tu.
-Co masz na myśli? -Kogo chcesz oszukać, paniusiu?
Jesteś osiedlową zjawą.
ROZMOWA - NASŁUCH - DRZWI
NASŁUCH
To już ósmy atak zabójcy w ciągu roku
na opustoszałej ulicy w...
Kongres zatwierdził wprowadzenie nowego podatku paliwowego...
Historia Elvisa Presleya, ostatni hołd...
Cały naród oblewa się potem, temperatury wahają się...
Telefon zaufania w ośrodku terapii uzależnień czynny jest całą dobę...
To tyle w The Wolf Hour.
Słyszymy się jutro
o tej samej porze w tym samym miejscu.
Policja.
Dzień dobry.
Zgłaszała pani, że ktoś panią nęka.
Ponad tydzień temu.
Mamy rekordową ilość przestępstw
i zredukowany personel.
Przepraszam, panie władzo, ale...
nie byłam pewna, czy się pojawicie.
Zapraszam.
Trzy ulice stąd facet dostał kulkę w łeb.
Wie pani, o co poszło?
O cholernego rożka.
Da pani wiarę? Co za bydlaki.
Hołota.
Napije się pan kawy?
Bardzo chętnie.
Dziękuję.
-Mieszka pani sama? -Tak.
Kiedyś miałam tu babcię, ale zmarła.
Wyrazy współczucia.
Dziękuję.
-Mogę usiąść? -Pewnie.
Proszę opowiedzieć, co się tu dzieje.
Cóż...
-Trudno to wyjaśnić. -Spokojnie.
Mamy czas.
Służę pomocą.
Dobrze.
Chodzi o domofon.
Dzwoni bez przerwy,
w dzień i w nocy.
Czasem po kilka razy.
-Domofon? -Tak.
Proszę mi wierzyć.
Ktoś próbuje mnie zastraszyć.
Rozumiem.
Dziwne.
I co mówi?
Właśnie o to chodzi, że nic.
Schodziła pani,
żeby to sprawdzić?
Nie, mam z tym problem.
Jest pani inwalidką?
Nie w tym sensie.
Panie władzo...
Po prostu Blake.
Wiem, że to nie jest zbrodnia stulecia,
ale ktoś z pewnością próbuje mnie nastraszyć.
Jasne, tylko...
Dzwonienie domofonem to jeszcze nie zbrodnia.
Ale nękanie już tak.
Pod warunkiem, że ktoś się odezwał,
zagroził.
-Było tak? -Mówiłam, że nie.
Nie możecie przysłać tu kogoś od czasu do czasu?
Żeby ich zniechęcić. Kimkolwiek oni są.
Nie masz faceta, który to załatwi?
Zróbcie coś z tym prześladowcą!
Znałem taką ptaszynę jak ty.
Była urocza.
Zawarliśmy pewną umowę.
Laska też lubiła być sama, ale nie cały czas.
Więc zaglądałem do niej.
Opowiadała mi, co się u niej dzieje,
a ja umilałem jej czas swoim towarzystwem.
My też możemy zawrzeć umowę.
Świat się zmienił.
Biały rycerz nie przybędzie na ratunek.
Wy, pacyfiści, macie rację co do jednego.
To miejsce,
ten kraj
zmienia się.
I nie na lepsze.
Do wszystkich jednostek. Pożar na Cortlandt.
Proszę interweniować.
Podejrzany o podpalenie ucieka pieszo w kierunku...
Zew krwi.
Zrobiłaś wyśmienitą kawę, June.
Wal się.
Ta moja ptaszyna
też lubiła zadzierać nosa.
Myślała, że sobie poradzi,
gdy przyjdzie zły wilk.
Goń się!
Miłego dnia.
Pierdol się, gnido!
KURWA
DYSKRETNE RANDKI DLA MĘŻCZYZN LUB KOBIET
NA TERENIE KAŻDEGO OKRĘGU OPRÓCZ STATEN ISLAND
Uważam się za mimowolnego świadka.
My, Amerykanie znający język angielski, jesteśmy sygnatariuszami
upadku kulturalnego naszej planety.
Szacuje się, że do 2100 roku
zniknie co najmniej połowa spośród siedmiu tysięcy
języków świata.
Czy wy nie widzicie, dokąd to zmierza?
Tworzymy binarne lub jedynkowe systemy,
a świat dosłownie staje się czarno-biały.
Uważam się za mimowolnego świadka.
My, Amerykanie znający język angielski, jesteśmy sygnatariuszami...
...upadku kulturalnego naszej planety.
Płynie w nas krew...
...nieważne, w którym miejscu przetniemy...
...żeby odkryć prawdziwą naturę człowieka
i zrozumieć, że zjawiska takie jak faszyzm czy Holokaust
mogą wystąpić współcześnie. Owszem, ludzie afiszują...
Cholera.
Boże.
Szlag.
DYSKRETNE RANDKI
Słucham.
Jestem.
Dzień dobry.
Śmiało.
Chciałabym się umówić.
Na randkę?
Tak.
Płeć?
Słucham?
Kobieta czy mężczyzna?
Kto tam?
Sprzątacz.
Sprzątacz?
Chcesz mnie tu trzymać całą noc?
Halo?
-Cześć. -Cześć.
Jak ci na imię?
Billy.
Masz sporo zamków.
To dobrze. Dzisiaj trzeba uważać.
Ludziom odbija od tego upału.
Napijesz się czegoś?
Masz napój gazowany?
Muszę przyznać,
że omal nie odpuściłem tej randki po wyjściu z metra.
Dlaczego mieszkasz w tej dzielnicy?
Tu jest jak w strefie wojny.
Nie mam napoju.
Mogę zaparzyć...
kawy albo...
poczęstować wodą.
Spokojnie.
Przepraszam. Niepotrzebnie to zrobiłem.
Czasem warto przełamać pierwsze lody.
Wyjdź.
Dobra.
Zaczekaj.
Czekaj!
-To zbyteczne. -Weź.
Nie ma o czym mówić.
Nigdy nie słyszałem takiej muzyki.
-To moja babcia. -Poważnie?
Ma najsmutniejszy głos na świecie.
Mieszkała tu po wojnie.
Przychodziłam do niej, jak było mi ciężko.
Jak ci się żyje?
Coraz gorzej.
Alfonsi zrobili się chciwi, bili nas, gdy nie wyrabialiśmy normy.
Zahaczyłem się w firmie, do której zadzwoniłaś.
Musiałem wyrwać się z tego syfu.
Chyba nie mieszkasz na ulicy?
Czasami.
Latem nie jest tak źle. Pomieszkuję też u znajomych.
A twoja rodzina nie martwi się o ciebie?
Mogę zadać ci pytanie?
-Tak. -Dlaczego to robisz?
-Co? -No wiesz.
Dziwne, że ktoś taki jak ty dzwoni po wycierucha.
Co masz na myśli?
Nie obraź się, ale nie wyglądasz na osobę,
która musi za to płacić.
Mam pewną dolegliwość.
Jesteś chora?
Nie w tym sensie.
Nie lubię stąd wychodzić.
W ogóle? Nie możesz?
Uznałam, że jeśli się tu zamknę,
nie skrzywdzę już nikogo na zewnątrz.
Też kiedyś miałem fobię.
Byłem sierotą,
zostałem adoptowany.
Ciągle pakowałem się w jakieś tarapaty.
Jednego lata pojechałem na farmę do przybranego wujka.
Miał szopę z narzędziami.
Za stodołą. Pewnego dnia, gdy wujek skończył mnie okładać,
złapał mnie za włosy i zaciągnął do szopy.
Na początku nie było tak źle.
Po chwili je poczułem.
Chmara pająków
zaczęła wychodzić spod siana.
Oblazły mnie od stóp do głów,
weszły nawet do nosa i ust.
Próbowałem krzyczeć.
Po tej akcji szczałem w gacie na widok tych skurwieli.
Jak się z tego wyleczyłeś?
Pojechałem do sklepu zoologicznego.
On tam był.
Czarny pająk wpatrywał się we mnie.
Chwyciłem bydlaka i zjadłem go.
Co?
-Serio. -To jakiś obłęd.
Żebyś wiedziała. To było istne szaleństwo.
Co z twoją rodziną?
Widujesz ich?
Nie.
Dziwne, że ci o tym opowiedziałem.
Rzadko mówię o sobie.
Spodziewasz się kogoś?
Chyba nie masz faceta, co?
Nie.
Nie schodź tam.
-Sprawdzę to. -Nie trzeba.
Pusto.
Ktoś próbuje doprowadzić mnie do szału.
Jakieś buraki robią sobie jaja.
Parszywe pozdrowienie z nowojorskiego rynsztoku.
A może ten amator dzwonienia
wcale cię nie dręczy?
Może to jakieś wezwanie,
żeby wyjść na zewnątrz
i stawić czoło lękom.
Szybciej!
Idziemy.
-Barton i Barton, słucham. -Witam.
Mówi June Leigh.
Poproszę z Francescą Bartolometti.
Obecnie jest niedostępna.
Czy mogę...
Proszę zostawić numer, ktoś oddzwoni.
Ktoś?
Czym się pani zajmuje?
Potrzebuję twojej pomocy.
Mógłbyś coś dostarczyć?
-Za 50 dolców. -Co?
Nawet nie powiedziałam dokąd.
-Dwadzieścia. -Czterdzieści.
Właśnie tyle mi zostało po zakupach.
Nie mój problem.
Będziesz mógł korzystać z umywalki, a nawet z wanny.
Czterdzieści.
Zlituj się.
Przecież widzę,
że kiepsko się pani trzyma.
Musi pani dostarczyć to coś,
żeby wyjść na prostą.
Natomiast ja żyję z doręczania paczek.
Proszę mi nie wmawiać, że dostarczenie tej przesyłki
nie jest warte 40 dolców,
nawet jeśli to pani ostatnie pieniądze.
Niczego się pani nie nauczyła, wyglądając przez okno?
Oto adres.
Upewnij się, że przekażą to Francesce Bartolometti.
Fajne nazwisko.
Posłuchaj, Freddie.
To moja jedyna kopia.
Skoro to takie ważne...
Idź prosto do nich. Dadzą ci czek.
Od razu mi go przynieś.
Proszę.
Spoko.
Freddie.
Dziękuję.
Na razie, domatorko.
Margo? Nie rozłączaj się.
Dzwonię, żeby cię przeprosić
za swoje zachowanie, za to...
jak potraktowałam ciebie
i wszystkich dookoła.
Dokończyłam książkę. Wszystko w niej opisałam.
Ciebie. Mnie.
Nas.
Zdaję sobie sprawę,
że w ten sposób niczego nie naprawię,
ale nie wiedziałam,
od czego zacząć.
Mam nadzieję, że lektura tej książki
będzie dla ciebie pewnym pocieszeniem...
bo dowiesz się, jak bardzo cię kocham.
Przepraszam cię.
Mamusi nie ma w domu.
Słucham?
Mamusi tu nie ma.
Do widzenia.
Nie znam jego nazwiska.
A ja żadnego Freddiego.
Jest waszym kurierem.
-Nie pomogę. -Słucham?
Mogę porozmawiać z Enrique?
Nie ma go tu.
Proszę posłuchać, to dla mnie bardzo ważne...
Freddie?
Rusz się, stary!
Pospiesz się!
Do dzieła!
-Przestańcie! -Dawaj!
Szybciej.
-Nie chrzań, debilu. -Wypad.
-Wynocha! -Będę miał kolorowy telewizor.
Zgasły światła na Shea Stadium.
Ludzie wzniecają ogień, awanturują się...
Nie działa sygnalizacja świetlna, zrobiło się niebezpiecznie.
Zdarzają się kradzieże.
Kilka osób utknęło w windzie.
Władze Nowego Jorku panują nad sytuacją.
Szpitale i inne instytucje korzystają z zasilania awaryjnego.
Prosimy zachować spokój.
Nowy Jork przetrwa.
Szybciej!
Jazda stąd!
Masz za swoje, gnoju!
Pieprzyć gliny!
Ludzie poruszeni są faktem, że to nie było zwykłe zwarcie.
Na niebie pojawiła się niebieska łuna.
Jednak nie było potrzeby, żeby ogłaszać alarm.
Ostrzegam!
Otwieraj!
Spieprzać spod mojego okna!
Ruchy!
Co jest?
Freddie?
-Stój! -Freddie!
Nie! O Boże. Freddie!
Freddie?
O nie. Freddie.
Nie.
Freddie?
CZAS W OTCHŁANI
Twoja nowa książka w sposób wyjątkowy opowiada
o osobistej refleksji i pokucie.
Niektórzy twierdzą, że stanowi świadectwo
twojego czasu spędzonego w odosobnieniu
po skandalu związanym z poprzednią powieścią...
...a jednocześnie jest bardzo osobista.
Zatem nasuwa się pytanie.
Czy główna bohaterka to ty?
Napisy: BTI Studios Tekst: Bartosz Ostrowski